Welkom op FC De Mooie Jongens

De laatste wedstrijd van HBS6 werd helaas een perfecte afspiegeling van het afgelopen seizoen. Een dovende nachtkaars in een van god verlaten kerk.
Voor het tweede jaar op rij wist Pruik (gefingeerde naam om zijn glanscarriere niet te schaden) zijn manschappen niet naar de titel te loodsen. Nog erger is dat de passie om er ook maar iets van te maken volledig weg lijkt bij de kapitein van het zinkende schip dat doelloos rond dobbert onder de ooit zo roemruchte vlag van FC De Mooie Jongens.

Zondagochtend in het clubhuis werd al duidelijk dat sommige spelers nog altijd vreemden voor elkaar zijn. Rene de Vos moest zich voorstellen aan Ronnie Prins, die toch al minstens twintig trainingen heeft meegedaan op donderdag. Gelukkig was er direct een klik tussen de twee technische dribbelaars. Wie denkt dat de multiculturele samenleving mislukt is had toch even naar Rene en Ronnie moeten kijken. Een lange arische vogelwijcker en een kleine limburgse kleurling, die voldoet aan bijna elke profielschets in een gemiddeld opsporingsbericht, vonden elkaar bij de eerste aanblik. Als Pruik nou de ballen had gehad om beide talenten samen in de basis te zetten, dan was deze voetbalmiddag ongetwijfeld anders verlopen. Als Pruik nou ballen had dus.

In de auto op weg naar Delft raakten Yapi Yappo en Ronnie Prins niet uitgeptraat over hun geweldige ambt, het edele barkeepen. Maar de ene kastelein is de andere niet. Waar Jaap het moet hebben van mooie wijnen schenken om de dames te pleasen, ligt Ronnies talent vooral bij het gif mengen voor lekker sletjes, want kut maakt je hut. En zo is het maar net.
Zaak is dan wel dat je thuis een vrouwtje hebt die dit begrijpt en gelukkig heeft Ronnie zo,n vrouwtje. Een 22 jarige die op zondag zelfs bereid is om met de tram richting Delft te reizen om manlief aan te moedigen. Toen bleek dat in tien jaar tijd slechts 1 supporter wel eens een uitwedstrijd van de FC had bezocht, te weten Guus Beekhof, besloot Ronnie toch maar om zijn vrouw een middag rust te gunnen. Overigens maakt niet alleen kut je hut. Darkraver maakt ook je hut. Zijn draaiavond in de Prins, helaas kon ik zelf niet, schijnt legendarisch te zijn geweest met een lekkere afwisseling van deep, mellow en happy hardcore. Volgende keer moet Ronnie ons zeker even waarschuwen.

De opstelling deed wederom de wenkbrauwen fronsen. Met Taco onder de lat in plaats van Duco werden we er niet direct sterker op. En met Duco als vlagger was het ook maar zeer de vraag of de buitenspelval zou gaan werken. Duco lijkt uberhaupt al weken met zijn hoofd bij andere zaken te zijn. Naast zijn huwelijk met de vrouwelijk paus, kijkt hij vooral erg uit naar het optreden van Keane. Die band kwam hij overigens al jaren geleden op het spoor, nog ver vordat zij doorbraken bij het grote publiek. Er stond namelijk jaren terug al een gouden tip over Keane te lezen in de nieuwsbrief van A-Ha. Dus als je wil weten wat er volgend jaar gedraaid wordt op de radio, meld je dan aan op A-ha.com.

Naast Duco misten we ook de sterkhouders Guus, Knops, Smait, Turpin en vooral Geleijnse. Die laatste gaat gebukt onder de stress van zijn gevoelige overstap binnen de modebrache, terug naar zijn geliefde Oger. Volgens Vincent is dat overigens een stap vooruit, want – en nu citeer ik – de zomercollectie van Oger is echt heel leuk en fris dit jaar. Een ieder die de hippe laarsjes van Vincent gezien heeft, weet dat we deze recensie uiterst serieus moeten nemen.

De wedstrijd begon aardig van beide kanten, wat leidde tot een 1-1 stand na ongeveer twintig minuten. De gelijkmaker kwam op naam van Milan, die geen onverdienstelijke rentree maakte. Maar net toen de FC wat meer ging drukken, werden beide elftallen opgeschrikt door de angstaanjagende aanblik van een levenloze speler op het veld. Al gauw bleek het om onze geliefde Den Ris te gaan, die op zijn rug in de doelmond lag. Paniek in Delft. De aanblik van een spartelende Rizza liet niemand onberoerd. Zonder aarzelen schopte de aanvoerder van Delft de bal over de zijlijn, waarna snel gezocht werd naar iemand die kon reanimeren.
Op dat moment gaf Taco gelukkig weer een teken van leven, waarmee de eerste schrik werd weggenomen. Terwijl zijn hart pompte dat het een lieve lust was, wist hij met zijn laatste adem nog de volgende famous last words uit te brengen:
Ik lig gewoon te rekken joh stomme.

Nadat de scheidsrechter opgelucht het spel hervatte bleek al snel dat dat gewoon rekken joh stomme niet direct voordelig uitpakte. Taco moest zich alsnog laten vervangen door zijn jongere broer, waarmee het aantal mogelijk bingo’s op de blessurekaart van de Ris is opgelopen tot 26. Maar deze was overigens pure pech. Hij had zich vertild bij de Hornbach, dus staat deze blessure volledig los van al die andere en is er van algehele aftakeling van zijn goddelijke lichaam allerminst sprake.

Na een 1-2 voorsprong door een benutte pingel van Buly (Jaja ouwe lekker voor die Smait) gingen we alsnog met 2-2 rusten. En toen sloeg de twijfel toe. Pruik, Vinnie en de Noor dachten natuurlijk terug aan de laatste training waarin zij na een 2-2 tussenstand uiteindelijk met 12-3 (twaalf – drie) verloren van Ronnie Prins, Geleijnse en den Peet en zo,n pijnlijk verlies doet wat met je. Dat neem je toch mee. Gezeten aan de Delftse thee moest Vinnie wel vijf keer op zijn lip bijten om de Noor niet nog zwaarder te beledigen dan afgelopen donderdag, wat toen al leidde tot een heftige ruzie tussen de twee haantjes van de FC. Vervolgens maakten ze elkaar ook nog uit voor leugenaar, wat de sfeer niet ten goede kwam. Maar dit keer zweeg Vinnie. En Den Noor smeerde nog maar een zalfje op zijn bruingebrande torso. En dus begonnen we als makke lammetjes aan de tweede helft. En we hadden pech, ook dat nog. Milan zag een perfecte sliding op de bal bestraft met een penalty, gegeven door zijn collega nota bene, die een zware werkweek tegemoet gaat, zo beloofde Milan. Deze penalty werd in drie instanties benut, maar had absoluut afgekeurd moeten worden wegens buitenspel, ware het niet dat de Ris zijn vlag niet omhoog stak, bang als hij was voor een nieuwe blessure.

Na nog eens twee penalties werd het 4-3 en aan die stand zou niets veranderen, ondanks de stevige bedreigingen van Beekhof richting de Delftenaren. De frustraties leken vrij diep te zitten bij Rutje. Hij kwam er dan ook niet vaak langs. Dat was later die avond wel anders toen hij op weg naar een hip feestje in Amsterdam eerst de vliegende tackles van vrouw Lita moest ontwijken, die niets aan had behalve zijn scheendekkers. Waarom je dan nog naar een feestje moet is mij overigens niet helemaal duidelijk.
Het verlies kwam hard aan, maar gelukkig was de dag nog lang. In het geval van Boendero zelfs heel lang, want hij kreeg nog eters die avond, all the way from 020, ook dat nog. Hij had zijn meisje wel duidelijke orders meegegeven.. Zorg dat ze dat kind menemen, dan gaan ze tenminste weer lekker snel naar huis.

Timo verheugde zich al snel weer op het eerste biertje van The Dansant, maar had beter eerst zijn tas even thuis af kunnen zetten. Want hoe langer je een vlek laat intrekken, hoe moeilijker het wordt om die eruit te wassen. En het was best een behoorlijk vlekje.
Over The dansant werd verder weinig losgelaten, behalve dan dat Rootje en Rootje in elkaars vijver zaten te vissen. Een vijver met mooie grote vissen, dat dan weer wel.
Roquiero B lijkt duidelijk geinspireerd door Hank Moody, de befaamde playboy uit californication die ook qua uiterlijk sterk overeenkomt met Baas.
Terwijl Smait na twee eenzame nachten en dus twee avonden comazuipen in de Sien eindelijk weer zijn modepopje in de armen kon sluiten na haar wilde nachten in Parijs, lag ik op mij bankie weg te dutten en schoten mij de volgende vragen te binnen..

- Hoe heeft het zo ver kunnen komen dit seizoen?
- Zou Pruik zijn speech van aanstaande woensdag net zo serieus nemen als zijn aanvoerderschap?
- Zijn de Mora meisjes van de Duik ook te boeken in Spanje?
- Heeft Beekhof in Amsterdam ook nog mensen bedreigd?
- Leeft hij nog wel dan?
- Is het Belletje nog wel het lekkerste moedertje uit klas 1D van de Bohemenschool nu het kind van Milan ook in die klas zit?
- Hoe hebben die Belgische praline en Eline zich gedragen op de Nacht van Volendam, waar die laatste haar vrijgezellen vierde?
- Op welk nummer zal Duco zijn openingsdans doen op de bruiloft?
- Take on Me?
- Of wordt het toch een nummertje van Keane?
- Heeft Timo net als De Ris een Miele wasmachine?
- Doe hij zelf de witte was, of laat hij die aan Eline?
- Krijgt Yapi de meezinger Sammstag auf Schalke ooit nog uit zijn hoofd?
- Waar heeft Ronnie zijn PacMan pet gekocht?
- Lust de Glus wel tuinbonen als er een Corne-sausje overheen zit?
- Kun je je zomaar ziek melden als je gaat solliciteren?
- Welke van de vier aanstaande FC-huwelijken gaat het langst stand houden?
- Welke vrijgezellen gaat naast die van Turpin volledig uit de hand lopen?
- Waarom weigerde Peter Hofstede de uitgestoken hand van Wetzel?
- Zit daar net zoveel oud zeer als bij Vinnie en de Noor?
- Wanneer en bij wie levert Pruik zijn aanvoerdersband in en hoe zal hij herinnerd worden? En zal dat onder zijn echte naam zijn?
- Zouden zijn toekomstige politieke tegenstanders niet toevallig googelen op de term Freelance Pornoster met Pruik en zo alsnog achter zijn ware aard komen, waarmee al onze pogingen om zijn topcarriere te stimuleren vruchteloos blijven?

Mooie tijden in het leven van HBSje 6. De Mooie Jongens hebben namelijk twee bijzondere weekendjes achter de rug. Allereerst zal een kleine terugblik gegeven worden op een succesvol roadtrippie dat de FC in het weekend van 31 maart/ 1 april aflegde. Vervolgens zal met een kritisch oog gekeken worden naar de gebeurtenissen, die zich Tweede Paasdag afspeelden op het Sportpark van SVH.

Maar allereerst Nijmegen, dit mooie weekend begon met het verhuizen van onze aanvoerder Pruik. Hij heeft zijn Polenflat in Den Haag-Zuidwest ingeruild voor een luxueus penthouse in het mondaine Statenkwartier. De directe aanleiding voor zijn snelle verhuizing was overigens het ook bij Robbie Peters zeer geliefde tv-programma Barbies Bruiloft. In aflevering 3 werd de vrijgezellendag van de bruidegom met de camera gevolgd. Duidelijk was te zien dat de heren de slijterij tegenover Pruik betraden en daarna snel nog even de blaas leegden tegen het huis van ons aller Pruik. Daar wil je natuurlijk niet meer wonen en dus werden een aantal Mooie Jongens opgetrommeld om de spullen van Pruik en zijn aanstaande te verhuizen. Dit verliep allemaal geleidelijk totdat de verhuizers op een vreemd rieten mandje strandden dat zo’n 25 kilo woog. Of u het gelooft of niet, maar hier zaten de gewichten van Pietje Pruik in (zie bij foto’s). Hij heeft namelijk in een ver verleden aan een stukje powerliften gedaan, de gek, en deze gewichten mochten absoluut niet weg. Na enige discussie gingen de gewichten toch de bestelbus in. Japie van Gorkum kwam overigens niet opdagen bij het verhuizen, maar over Japie straks meer.

Na het verhuizen, verzamelen op HBS met een koffietje en op naar Nijmegen. Twee heren waren echter al rond het middaguur richting Nijmegen vertrokken: Boendeiro en Baas waren al vroeg in de auto gestapt om op en rond de Waalkade blousjes voor de stapavond te shoppen. Boendeiro slaagde hier wonderwel in en hing alvast een lekker getailleerd nieuw Armani blousje op zijn kamer om ’s avonds aan te trekken.
Rond vijven trok de inmiddels gearriveerde rest van de FC en group de stad in om te borrelen in Cafeetje de Opera, waar geproost werd op de verjaardag van Renando de Vos. Bijzonder mooi was de omhelzing tussen De Vos en zijn roomie Pruik, tussen wie weer alles koek en ei lijkt. Na de borrel klein wandelingetje richting het restaurant, voortreffelijk uitgekozen door onze Turpin, die echter wel iets te veel Viura in zijn Verdejo drinkt en volgens wijnkenner De Boer ben je dan echt volslagen idioot. Heerlijk gegeten en Smait, die de pot moest beheren, maar geen shots mocht kopen, beloonde de serveerster daarom maar met ruim een meier fooi. Het was dan ook ronduit schandalig dat dit meisje, vlak voor dat we vertrokken, zich kwam beklagen dat er een bloemetje uit een vaasje was verdwenen. Welke Mooie Jongen deze vreselijke daad op zijn geweten heeft, is overigens nog niet bekend.

En nu was het tijd voor waar we gekomen waren: op stap in Nijmegen. Vier jaar geleden was een bezoek aan El Sombrero goed bevallen en daarom gingen we nog een keer op herhaling.
Bij Boendeiro begon het nu echter een beetje te kriebelen. Bij onze dienende spits, die graag goed gekleed gaat, begon het door te sijpelen dat we niet meer terug zouden gaan naar het hotel om om te kleden. Iedereen had dit namelijk al gedaan. Boen zag in een flits zijn nieuw gestreken Armani blousje aan een hanger in zijn hotelkamer en besefte daarna pas dat hij nog in zijn chill-kloffie liep: een bont gestreepte schipperstrui, die een 63 jarige Noorse kabeljauwvisser graag naar werk draagt, maar die op de dansvloer in Nijmegen misschien wat ongelukkig overkomt. Hij probeerde nog met een aantal teamgenoten van shirt te ruilen, maar nam uiteindelijk zijn verlies, zette zich er overheen en stond 20 minuten later al weer met twee negerinnen te dubsteppen in de Malle Babbe. Dit café, werd namelijk de 1e stapplaats, aangezien de strategie om met 17 man tegelijk de Sjors & Sjimmie binnen te komen, om onbegrijpelijke redenen faalde.

Het stappen in de Malle Babbe gaf eigenlijk het gebruikelijke beeld, zoals we dit wel vaker zien bij een stapavond van de FC:

-Een lamme keeper
-Een stel om de FC heen dartelende hertjes
-Een stel dartelende hertjes, die bang zijn voor Buly zijn omhelzingen.
-Baas, die iedereen behalve zichzelf, shotjes aansmeert
-En nog meer van dit soort activiteiten

Positief manifesteerde zich De Duijk, die vriendelijk met de uitsmijter meeging, toen hij er uit gegooid werd. Vol begrip voor deze beslissing gaf hij de uitsmijter nog een fooi en nam vriendelijk afscheid. Dit hebben we weleens anders gezien. Maar ook Duijk vond het 6x ongevraagd opengooien van de tap toch niet helemaal gepast. Turpin was wat minder onder de indruk van het linkse krakerspubliek in Nijmegen, zeker nadat hij binnen een uur 2x voor Jort Kelder werd aangezien. Verder nog wat kleine biertjes her en der en speciale aandacht nog voor een huzarenstukje van onze oud-marinier Rootje. Toen hij rond 03:30 lichtelijk beschonken achterover kukelde, terwijl hij buiten een plasje had gepleegd, overtuigde hij de snel toegeschoten plaatselijke jeugd, dat deze val hoorde bij zijn verleden als stuntman en dat hij af en toe deze moves moest oprakelen, om ze niet te vergeten. En ze geloofden het….

De volgende dag iedereen rond 12 uur uitchecken en op zoek naar een gedegen ontbijt. Alhoewel niet iedereen: onze vroege vogel De Rizza was namelijk al om half 7 op en belde vervolgens elke Mooie Jongen om te vragen om ze mee wilden ontbijten. Nadat hij veelvuldig verrot was gescholden of was genegeerd, bleek zijn broer wel bereid om kwart voor 9 mee te gaan ontbijten. Duuc was namelijk nog steeds een beetje emotioneel, nadat hij de vorige avond in een legendarische speech, wederom zijn liefde voor zijn broer had uitgesproken. Bovendien had hij deze week alle 141 kaartjes voor een intiem Keane-concert gewonnen.
Tac en Duuc dus al vroeg naar Café Moenen, later gevolgd door Duik en Buly, die wel weer zin had in een pintje. Buly had namelijk stiekem al ontbeten, want bij het opstaan deze ochtend vond hij namelijk een nog volledig ingepakt broodje hamburger in de binnenzak van zijn jas en maakte deze dan ook maar gelijk soldaat. “Ja, is toch zonde ahwe”

Een ander setje ging op aanraden van Turpin ontbijten in de Nijmeegse koopgoot, wat vooral voor onze lijkbleke Peters een martelgang werd. Hij kreeg met pijn en moeite 1/16e van zijn Club Sandwich op en werd zelfs uitgelachen door de uitbater van het etablissement. Dat gun je niemand.

Na het ontbijt richting de Treffers om onze jongens van HBS 1 naar de overwinning te schreeuwen. Voor 8 euro per persoon konden we naar Biesta en consorten kijken. De eerste helft stonden de Mooie Jongens nog wat bleekjes achter de goal, maar de tweede helft kwamen we toch los, mede dankzij een opvallende supporter van de thuisclub, die wel gewoon de waarheid durfde te vertellen over onder andere de Snowfever jas van Turpin, de roze trui van de Ris en raadseltjes van de Noor. Met een 1-1 gelijkspel op naar de volgende horde: de terugreis. De tankstations langs de A12 kenden een gouden dag, zelfs een nasischijf die er sinds Kerst lag, werd verorberd door 1 van de herstellende helden. Voor Jaap duurde deze terugreis helaas 427 meter te lang. Gelukkig had Knops een plastic zakje voor hem bij de hand, zodat de achterbank van Noor bespaard bleef van een Groesbeeks broodje bal.

Ja die Yapi Yapo, die gedraagt zich tegenwoordig op donderdagavond en zondagochtend, als iedereen serieus met voetbal bezig is, als een continu giechelend tienermeisje, dat geen moment tot bedaren gebracht kan worden. Na afloop van het voetballen, als iedereen serieus bier gaat drinken, staat hij echter op, gooit zijn tasje over de schouders en roept: “Jongens, ik ben eruit”. Vreemd gedrag van onze toch olijke barman. Enige verklaring die de rest van het team kan bedenken: Jaap is verliefd!! To be continued.

Na deze beschouwingen over naar de orde van de tweede paasdag. Alweer de enerlaatste wedstrijd voor de FC stond op het programma: SVH. Dat het een lang en slopend seizoen is voor de FC was duidelijk te zien bij de slechts 12 aanwezigen. Kan die malloot van een Gert-Jan Verbeek wel roepen dat in deze fase van de competitie vermoeidheid geen rol speelt, daar denken we bij HBS 6 toch anders over. Het paasweekend was iedereen op zijn eigen manier doorgekomen: Smait had een paasquiz met religieuze vragen in elkaar gezet voor zijn meisje (een format dat gister al door de EO werd overgenomen) en Guus had met zijn schoonfamilie de zondag doorgebracht op de Groene Hart Cruise (Ja, dit is een rondvaartboot met bejaarden tussen Leiderdorp en Abbenes). Logisch dat hij dus de volgende dag een beetje met de handrem er op speelde.
Aanvoerder Pietje Peptalk toverde een vertrouwde opstelling uit de koker en waarschuwde nog voor de scheids, die gemakkelijk met kaarten zou strooien. Juist van ervaren rotten als Vin en De Vos verwacht je dan dat ze hier slim mee omgaan. Maar niets was minder waar. Na welgeteld 7 minuten vond het eerste fluitsignaal voor buitenspel plaats en dit ging Vin echt te ver en hij besloot uit razernij het veld uit te lopen. Nadat Vin er door de 21 overige spelers op het veld op werd gewezen dat misschien wat vreemd was, beet hij drie keer op zijn lip en besloot het nog een keer te proberen. Dit lukte redelijk tot 7 minuten na rust, toen hij wederom boos werd en naar de kant signaleerde dat hij gewisseld wilde worden in het kader van “zelfbescherming”. Hier was de scheids niet van gediend en toonde Vin de gele kaart. Vin had overigens zaterdag op tv lopen verkondigen dat die Balotelli zich bij City wel echt raar gedraagt. Nu lijkt het mij misschien wel een leuk idee als Balotelli als experiment een keer een wedstrijd van Vin verslaat. Dat moet toch ook mooie conclusies opleveren. De andere ervaren flankspeler De Vos, had in de eerste helft al geel gekregen wegens het uitlachen van de scheids, volwassen hoor. Het gedrag van deze twee heren werkte ook door op enkele jongere spelers van de FC. Ivar Noordenbos gooide vlak voor tijd foutief in, werd hiervoor bestraft, toonde zijn ongenoegen en kreeg ook geel. In een waas, zoals je ze normaal alleen ziet bij de Ris, riep hij vervolgens de scheids toe: “Dan kan ik net zo goed gelijk gaan douchen”. Dit schoot logischerwijs bij de arbiter in het verkeerde keelgat. Hij wist namelijk, net als ieder ander, dat Ivar die ochtend al 2 gedoucht had en op zaterdag al 3x, dus pikte dit geintje niet en toonde de rode kaart. Hierna knapte er iets bij zijn compaan Knops en hij beetje de scheids toe: “Sjezusss” met als gevolg dat hij ook de rode kaart kreeg en stoer met Noor op een bankje naast het veld plaatsnam. Al met al 7 gele en 2 rode kaarten in een uiterst sportieve wedstrijden met slechts 3 overtredingen en een foute ingooi. Misschien lag het dus ook wel een beetje aan de scheids, maar die had waarschijnlijk behoefte aan een kitkat (zie filmpje). Het was ook maar goed dat de Ris niet van de partij was, want zijn autoreply “ Ik mag toch wel wat zeggen”was waarschijnlijk ook niet geaccepteerd, net als zijn standaard follow-up “Oke, dan zeg ik wel niks meer”.

Al met al een 2-4 overwinning met 2 goals van Smait, 2 tip-inns van Boender en 2 assists en een eigen goal van Knopsie. Komende zondag de laatste wedstrijd met aansluitend een thee-dansant. En dan op naar de maand mei, waarin 4 Mooie Jongens hun meisje de eeuwige trouw gaan beloven!